Punda en Otrobanda: Willemstad in een halve dag

Willemstad staat op de UNESCO-lijst en dat is te zien, maar het is geen openluchtmuseum. In de gekleurde panden aan de Handelskade zitten kantoren en winkels, en de pontonbrug die Punda met Otrobanda verbindt gaat nog tientallen keren per dag open.

Punda

De kant van de ansichtkaarten. De Handelskade met de gele, blauwe en roze huizen is waar iedereen fotografeert, en terecht. Loop daarna door naar de Marshe Bieu, de oude markt, waar je voor weinig geld een bord met funchi, kabritu of stoba krijgt bij mensen die er al dertig jaar staan. Dat is beter eten dan het meeste aan de boulevard.

De Mikvé Israël-Emanuel synagoge is de oudste van het westelijk halfrond die nog in gebruik is, met zand op de vloer. Het museum ernaast is klein en de moeite waard.

Otrobanda

De andere kant, letterlijk: otrobanda betekent overkant. Minder gepolijst, meer muurschilderingen, en de buurt waar je iets ziet van hoe Willemstad werkt in plaats van hoe het op de foto staat. Het Kura Hulanda-gebied is opgeknapt en heeft een museum over de trans-Atlantische slavenhandel dat eerlijk en zwaar is en dat we zouden aanraden.

De brug

De Koningin Emmabrug is een pontonbrug die opzij zwenkt als er een schip de haven in moet. Dat gebeurt vaak, en dan sta je te wachten of neem je de gratis pont. Reken erop dat het gebeurt en zie het als onderdeel van het bezoek in plaats van als vertraging.

Praktisch

Parkeren in Punda is lastig en betaald. Wij zetten de auto meestal in Otrobanda en lopen over de brug. Ga in de ochtend: na twaalven wordt het warm en tussen de gebouwen is er geen wind. Op dagen dat er cruiseschepen liggen is het aanzienlijk drukker, en dat is meestal te zien in de haven vanaf de weg.